วันที่สอง 18 ต.ค. 50
วันนี้พี่ ๆ นัดลงทะเบียนกัน 7.30 น. เราก็ไปตามเวลาเดิม ไปถึงคณะตรงเวลาพอดี แต่ไม่เห็นคึกคักเหมือนเมื่อวาน เข้าไปเจอกลุ่มเราอยู่ไม่กี่คน คือ ชวน กะแพน ตอนแรกเจอชวนก่อน เลยเข้าไปนั่งใกล้ ๆ นั่งคุยสักพัก ก็เริ่มเปิดให้ลงทะเบียน พอลงทะเบียนเสร็จ ก็เจอพี่กลุ่ม จากนั้น เราก็มานั่งกันเป็นกลุ่ม เป็นแถว ๆ ทุกคนมากันเกือบครบแล้วล่ะ ขาดโนะคนนึง
พี่เชอร์รี่ ให้เล่นเกมเปายิ้งฉุบวิวัฒนาการ ก็คือ ตอนแรกทุกคนจาเป็น อะมีบา (ก็จะมีท่า อะมีบา) ต่อมา ถ้าฉุบชนะ จะได้เป็น กะจั๊ว (มีท่ากะจั๊ว) ฉุบชนะอีก จะได้เป็นไก่ ต่อมา จะได้เป็นชะนี สุดท้าย คือ ลีดจุฬาฯ ก็ถือว่าชนะ
ตอนนี้เราจำได้ว่า เป่าไปเป่ามา กลายเป็นไก่ โดนจับออกไปเต้น ท่าไก่ เออ ขอเผาเพื่อนหน่อย “แพนมันเป็นอะมีบา” เต้นคู่กะอู๋ ผู้ที่มีท่าเต้นเป็นเอกลักษณ์ ส่วนชวน ก็เป็นไก่เหมือนกาน คนอื่น จำไม่ได้อ่า แต่รู้สึกว่าส่วนใหญ่เป็นลีดจุฬากันหมด พอเสร็จแล้ว เราก็ไปฟังบรรยาย เกี่ยวกับแบงค์ชาติกันที่ห้องประชุมคณะรัฐศาสตร์ต่อ
ตอนบรรยาย ก้อไม่มีไรมาก แต่โนะ ไม่มาซะทีว่ะ แปลกจัง คิดในใจ แต่พี่กลุ่มรออยู่ใต้คณะคนนึง เดี๋ยวก็คงมา
ก็คุย ๆ กับแพนและชวนไปเรื่อย ๆ สักพัก กลุ่มผู้หญิงกลุ่มเรา ก็เริ่มมองเรา เป็นตาเดียว “แย่แล้ว” เรานึกในใจ
ตึกตัก ตึกตัก
แอ้มบอกว่า พอเพียงบอกว่า เราหน้าเหมือน “ภูริ” 555+
เท่านั้นแหละ อาการบ้ายอก็เริ่มกำเริบ จากนั้น ก็ไม่เป็นอันฟังบรรยาย กลุ่มเจ็ด ที่ดูเรียบร้อย ๆ เริ่มแซวกันไปมา
ความเฮฮาบังเกิด
จนจบการบรรยาย ประมาณ 9 โมงกว่า ๆ ต่อไปจะเป็นการเล่นเกมมหภาค ซึ่งก็คือการเล่นหุ้นนั่นเอง เค้าให้พักไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมา นั่งสักพัก ก่อนเริ่มเกม โนะ ก็เดินเข้ามา แต่นแต๊น บอกว่ามาสายเพราะตื่นสาย อืม แล้วโนะก็ไปนั่งข้างปรินซ์ พอเริ่มเล่นหุ้น ตอนแรกกลุ่มเราก็เก็บอาการกันอยู่นั่นแหละ ยังนั่งเป็นที่เป็นทาง โนะก็คุยกะปรินซ์ ปรินซ์ก็ทำการบ้านดาวองก์คอร์สเทอร์โบ ไปพลาง ขณะที่ชวน ก็กำลังตั้งใจฟังพี่เค้าอธิบาย เกมอย่างขะมักเขม้น
พอเริ่มเล่นหุ้นไปหน่อย แพนกับชวนก็เริ่มลงมือเล่น ในขณะที่พวกเราที่เหลือ ยืนดูกันอยู่ข้างหลัง เพราะเล่นไม่เป็น ค่อย ๆ ดูวิธีการเล่นไปพลาง นาน ๆ ทีค่อยเสนอว่าจะลงหุ้นตัวไหน ตอนนี้เอง ที่กลุ่มเราได้คุยกันมากขึ้น แลกเปลี่ยนประสบการณ์ และหัวเราะไปเรื่อย ๆ ต่อมา กลุ่มเจ็ดเราก็ย้ายสำมะโนครัว ไปอยู่ที่พื้น....
ตรงหลังห้องประชุม แผ่นกระดาษซื้อขายหุ้น ก็ยังเล่นต่อไป อยู่กับแพนและชวน พอส่งใบซื้อขายเสร็จ ก็คุยกันต่อ คุยไม่หยุดจิง ๆ 555+ พอซื้อขายหุ้นเสร็จ ปรากฏว่า กลุ่มเราได้กำไรมา 40000 บาท (มีเงินอยู่เดิม 1 ล้าน) ทีนี้ พี่ ๆ เค้าก็จะเอาเงินที่ได้มาประมูลของ ซึ่งเป็นขนม มีของอยู่ 5-6 ชิ้น ซึ่งทั้ง 12 กลุ่มต้องประมูล บางกลุ่มได้เลย์ ในราคา 1 ล้าน 1 แสน กลุ่มเรา ซึ่งมีเงินน้อยกว่า พอจะประมูลก็โดนกลุ่มเงินหนากว่า ชิงไปได้ทุกทีสิน่า
นี่แหละ “ทุนนิยม” 555+
หมดเกมนี้ ก็หมดช่วงเช้า เราก็ไปกินข้าวกันที่ใต้คณะเสดสาด วันนี้ เรากะแพนกินมาม่าผัด ชวน นุ่น ปรินซ์ กินเจ (มีใครกินเจอีกเราอาจจาลืม) พอกินข้าวเสร็จ ก้อรีบขึ้นไปฟังบรรยาย เรื่องเสดสาดในชีวิตประจำวัน อันนี้ก็สนุกดี เห็นได้ว่าเสดสาดเกี่ยวข้อง และเอามาสัมพันธ์ได้กับทุกเรื่องในชีวิตจริง ๆ
ต่อมา เป็นเกมเสดสาดจุลภาค
อันนี้ เราต้องซื้อขายสินค้าในภาคเกษตร ซึ่งจะแบ่งเป็น period อธิบายอาจงงได้ เอาเป็นว่า ซื้อขายของ ตามกลไกตลาดละกัน คราวนี้กลุ่มเราไม่นั่งที่โต๊ะแล้ว ลงมานั่งพื้นตั้งแต่ตอนแรก ๆ เลย และเริ่มคุย ต่อมา ผ่านไปซักพัก วิ หรือเพียงหรือแอ้มนี่แหละ เริ่มเอากล้องออกมา แล้วบอกว่าจะถ่ายรูป ทีนี้ ไม่หยุดเลย ถ่ายกันเรื่อย ๆ
มีผู้กำกับด้วย เหมือน u-smile หรือ studio ถ่ายรูปเลย บอกบทกันเต็มที่ เพิ่งเห็นว่ากลุ่มเจ็ดนี่ บ้ากล้องกันแทบทุกคน พี่กลุ่ม คงเอือมระอาน่าดู 555+
เสร็จแล้ว ก็คุยกันต่ออีก เฮฮามาก เหมือนไม่มีอะไรอยู่ในหัวเลย (จิง ๆ แล้วมีนะ)
เอ้อ ลืมบอกไป ปริศนาคำใบ้เมื่อวาน ชวนไขออกแล้ว
รหัสคือ 4040 จาก “ภราดรได้ต่อสองแต้ม” ต่อสองแต้มในทางเทนนิสคือเล่นต่ออีกสองแต้ม ก็คือ การ deuce นั่นเอง เพราะฉะนั้น แต้มที่ deuce ก็คือ 40-40 กลุ่มเราได้คะแนนเพิ่มอีก 25 คะแนน
พอเล่นเกมจุลภาคเสร็จ ก็ลงมาที่ใต้คณะ กินของว่าง แล้วเดี๋ยวจะมีการประกาศคะแนนกลุ่ม
.....
กลุ่มเรา ติดหนึ่งในสิบด้วยแหละ
(คือ มีทั้งหมด 12 กลุ่ม กลุ่มเราได้ที่ 9 หรือ 10 นี่แหละ 55+)
โอ้โห
พอพวกเรากำลังจะกลับบ้านกันนั่นเอง
พี่เค้าก็บอกว่ามีอีกเรื่องจะประกาศ
“น้อง ๆ รู้หรือไม่ว่า ตลอดสองวันมานี้ มีคนใส่ชุดนักเรียน มาลงทะเบียน อยู่ร่วมกับน้องมา จริง ๆ อายุเค้า จะขึ้นปีสองอยู่แล้ว มีพี่เนียน แฝงมาในค่ายนี้ อยู่สองคนครับ หญิงหนึ่ง ชายหนึ่ง”
เอาล่ะสิ ตื่นเต้นว่ะ ใครจะเป็นพี่เนียนวะ
คงไม่ได้อยู่ในกลุ่มเราหรอก (คิดในใจ)
เริ่มมองกันไปมองกันมา
ในกลุ่มเราก็เริ่มมองกันเองด้วย มีคนเริ่มชี้มาที่ “แพน”
เราก็นึกว่า “เออ เป็นไปได้เว้ย แพนรึเปล่าวะ”
ตึกตึก
ตึกตึก...
“แต่แพนมันคุยกะเพื่อนที่เตรียมฯ ตั้งหลายคน เอ หรือว่าเป็นโนะ” เราคิดในใจ
ในที่สุด ก็เฉลยออกมา
“พี่เนียนผู้ชาย ลุกขึ้นมาเลยคร้าบบบ” พี่พิธีกรพูดขึ้น
แล้วววววว
แล้ววววว
แล้วววว
“โนะ” ของพวกเรา ก็ลุกขึ้น ภาพตอนนั้นยังติดตาเราอยู่เลยครับ
มันช็อคมาก ใครไม่ได้อยู่ในกลุ่มเราคงยากที่จะรู้สึกเช่นนั้นได้
อึ้งกันทั้งกลุ่ม
ไม่มีใครพูดอะไรเลย ทำอะไรไม่ถูก
แพน ที่ดูเฮฮา และกอดคอเล่นหัวกะโนะมา ก็ได้เป็นตัวแทนกลุ่มออกไปกล่าวอะไรเล็กน้อย
คนอื่น ๆ รวมถึงเรา ยังงง ๆ และอึ้งในความเนียนของพี่เค้ามาก
ด้วยความที่กลุ่มเราเฮฮา และสนุกสนานกันมาก ทุกคนเลยสนิทกัน พอสนิทกันมาก ใครจะไปคิดว่าเพื่อน ใส่แว่น ที่ชื่อ “โนะ” อยู่ดีดีจะกลายเป็นรุ่นพี่ ในชั่วพริบตา
พอพี่โนะกลับมานั่งที่กลุ่ม
พี่เค้าก็บอกว่า พี่เค้าอยู่ EBA หรือ เสดสาดอินเตอร์นั่นเอง
บอกตรง ๆ ว่าตอนนั้น รู้สึกเคืองๆ พี่โนะอยู่ หลาย ๆ คนก็รู้สึกแบบนี้ โดยเฉพาะนุ่น ที่ดูเคืองมากทีเดียว
เรากลับบ้านกัน ด้วยความรู้สึกช๊อคอย่างรุนแรง
หลังจากร่ำลาพี่โนะกันแล้ว เราก็กลับบ้านกัน พี่โนะบอกว่า “พรุ่งนี้ ไปเที่ยวด้วย”
ตอนแรก ที่พี่โนะบอกกับพวกเราว่าจะไม่ไป (ตอนที่ยังอ้างว่าอยู่ ม.6) เพราะติดธุระที่นครปฐม พี่เค้ามาเฉลยว่า จริง ๆติดเรียน แต่ก็จะโดดไปเที่ยวกะน้อง ๆ
ระหว่างทาง ในรถป๊อป จากจุฬา มาสยาม เรา แพน และแอ้ม ก็คุยกัน ถึงเรื่องที่ผ่าน ๆ มา
กิจกรรมที่พวกเราทำมาด้วยกัน
มันอึ้งว่ะ
คงปิดท้ายวันนี้ เพียงเท่านี้
ตอนหน้า วันสุดท้ายละ
