เราเอามาจาก aromdee อีกทีนะ
สมมุติ 1-2345-67890-12-3

มีทั้งหมด 5 ชุดแยกเป็นดังนี้

ชุดที่ 1 หมายถึงประเภทของบุคคล ซึ่งมีอยู่ 7 ประเภท เช่นสัญชาติไทย คนต่างด้าว
คนเข้าเมืองโดยถูกกฎหมาย เป็นต้น

ชุดที่ 2 มี4หลักซึ่งหมายถึงจังหวัด-อำเภอ ซึ่งก็คือสำนักทะเบียนต่างๆทั่วประเทศ

ชุดที่ 3 มี5หลักหมายถึง กลุ่มของคนที่ได้รับหมายเลขประจำตัวตามระบบทะเบียนบ้านหรือสูติบัตรของแต่ละสำนักทะเบียน

ชุดที่4 มี 2 หลักหมายถึงลำดับที่ของแต่ละบุคคลตามระบบทะเบียนบ้านและลำดับเลขที่ของสูติบัตรตามระบบ

ชุดที่ 5 มีตัวเดียวเป็นเลขที่เอาไว้ตรวจสอบความถูกต้องของเลขที่บัตรประจำตัวประชาชนทั้งหมด

ที่มา : http://www.aromdee.net/view/view_forward.php?id=1333&tb=story

ในอดีต มีหญิงหม้ายคนหนึ่งซึ่งสามีได้จากไปก่อนเวลาอันควร

นางมีลูกชายคนหนึ่งชื่อ เฉินต้าเหนียน ซึ่งนางรักดั่งแก้วตาดวงใจ เฝ้าทะนุถนอมเลี้ยงดู ตรากตรำทำงานหนักเพื่อส่งเสียให้ลูกชายได้รับการศึกษาที่ดีที่สุด จนเมื่อลูกชายสำเร็จการศึกษา ก็ได้เข้ารับราชการมีตำแหน่งใหญ่โต ทำให้ฐานะของครอบครัวดีขึ้น มีหน้ามีตาและเป็นที่รู้จักของสังคม

แต่ทุกครั้งเมื่อมีแขกมาที่บ้าน

ทุกคนก็จะได้เห็นหญิงชราที่มีหน้าตาอัปลักษณ์คนหนึ่งคอยดูแลคุณเฉินเป็นอย่างดี เมื่อมีคนถามว่าหญิงชราคนนี้เป็นใคร คุณเฉินก็จะบอกกับทุกคนว่า “หญิงชราผู้นี้คือคนรับใช้เก่าแก่ที่ดูแลคุณเฉินมาตั้งแต่เล็ก ส่วนคุณแม่นั้นได้เสียชีวิตจากไปนานแล้ว” คุณเฉินจะบอกกับคนรู้จักทุกคนเช่นนี้ เพราะเขาไม่ต้องการให้สังคมรับรู้ว่าเขามีแม่ที่มีหน้าตาอัปลักษณ์เป็นที่น่ารังเกียจ เพื่อเป็นการรักษาภาพพจน์และชื่อเสียงของตนเอาไว้ โดยที่คุณเฉินไม่เคยรู้เลยว่าคำพูดนั้นได้ไปทำร้ายจิตใจของผู้เป็นแม่ให้ปวดร้าวยิ่งนัก

ด้วยความเสียใจกับการกระทำของลูกมาเป็นเวลานาน

จึงทำให้ผู้เป็นแม่ถึงกับล้มป่วยลงด้วยความตรอมใจ วันหนึ่งขณะที่คุณเฉินได้เข้าไปเยี่ยมดูอาการของแม่ที่ห้องพัก คุณแม่จึงได้โอกาสเล่าเรื่องราวในอดีตให้คุณเฉินฟัง

ลูกเอ๋ย แม่ของเจ้าน่ารังเกียจมากนักใช่มั้ย

แม่คงทำให้เจ้าอับอายขายหน้า ลูกเอ๋ย เจ้าเคยรู้ไม๊ว่าทำไมหน้าแม่จึงได้อัปลักษณ์เช่นนี้ ความจริงแล้วหน้าของแม่ไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าเห็นมาตั้งแต่เกิดหรอก แต่เป็นเพราะตอนที่เจ้าอายุได้ 4 เดือน บ้านของเราเกิดไฟไหม้ ทุกคนต่างหนีเอาตัวรอดออกมาได้ เหลือแต่เจ้าคนเดียวที่ติดอยู่ในบ้าน

สิ่งเดียวที่แม่คิดตอนนั้นคือหาทางเข้าไปช่วยเจ้าออกมาให้ได้

แต่เพราะวันนั้นมีลมพัดแรงทำให้ไฟลุกโหม ทุกคนต่างฉุดรั้งแม่ไว้ไม่ให้เข้าไปเพราะกลัวจะได้รับอันตราย แม่เองก็รู้ว่าโอกาสที่จะรอดออกมานั้นมีน้อย แต่เป็นห่วงว่าเจ้าจะได้รับอันตราย แม่จึงตัดสินใจฝ่ากองเพลิงเข้าไปช่วยเจ้าโดยไม่คิดถึงชีวิตของตัวเอง ในที่สุดแม่ก็ได้ช่วยเจ้าออกมาได้อย่างปลอดภัย เพื่อนบ้านในบริเวณนั้นจึงช่วยกันพาแม่ไปส่งโรงพยาบาล เมื่อฟื้นขึ้นมาได้รู้ว่าเจ้าปลอดภัยแม่ก็ดีใจแล้ว แม้ร่างกายของแม่จะได้รับบาดเจ็บใบหน้าแม่จะเสียโฉมไปแม่ก็ไม่เสียดาย

ลูกเอ๋ย แม่ต้องขอโทษเจ้าด้วย

แม่ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เจ้าอับอายที่มีแม่หน้าตาอัปลักษณ์ไม่สวยเหมือนกับแม่ของคนอื่น วันนี้เจ้าเติบโตขึ้นมามีร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง ได้เป็นเจ้าคนนายคนแม่ก็ยินดีกับเจ้าด้วย แม่ไม่ได้ต้องการอะไรจากเจ้า หวังเพียงให้ลูกของแม่เป็นคนดีมีคุณธรรม แม่ก็พอใจแล้ว

เมื่อคุณเฉินได้ฟังเรื่องราวจากปากของผู้เป็นแม่ ก็รู้สึกสำนึกผิด

ในสิ่งที่ตนได้เคยกระทำต่อแม่ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาคุณเฉินได้เปลี่ยนแปลงตนเองเป็นคนใหม่ คอยดูแลปรนนิบัติแม่เป็นอย่างดี เมื่อมีแขกมาที่บ้านคุณเฉินจะแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักกับคุณแม่ และกล่าวยกย่องด้วยความภูมิใจว่าตนนั้นเป็นผู้ที่โชคดีที่มีคุณแม่ที่ประเสริฐที่สุด

คำอวยพร เนื่องในโอกาสวันแม่ที่จะถึงนี้

จึงอยากบอกกับคนที่ยังเป็นลูกอยู่ว่า ขอให้จงมีความกตัญญูกับแม่ให้มากๆ และรักแม่ในทุกๆวัน ไม่ใช่แค่เฉพาะในวันแม่เท่านั้น เพื่อให้แม่ของเรามีแต่ความสุขตลอดไป

ที่มา : www.tee.com